چگونه فرانسه به “جنگ” داعش خواهد رفت؟

XVM65a4332e-8ad7-11e5-a4b7-0685e8719f87

 

نشنیده از پرسشگر – دومین کنفرانس وین در اتمسفری تدارک دیده می شد که هیئت های تشریفات در راهروها با خود مشغول پچ پچ کردن در خصوص پیروزی و پیشروی های روز های اخیر ارتش سوریه با پشتیبانی روسیه، ایران و حزب الله بودند و اثرات آنرا در اجلاس روزهای آینده مورد ارزیابی قرار می دادند.
در این اثنا، رویترز ادعا کرد نسخه ای از طرح روسیه در اختیار دارد که طبق آن بشار اسد همچنان فرمانده کل قوا می ماند و حوزه سیاست خارجی نیز تحت مدیریت ایشان است. یکی از معتمدین گروه های مخالف مورد تایید، به نخست وزیری منصوب شده و ماموریت تشکیل کابینه را برای دولتی خواهد داشت که طی ۱۸ ماه کار اصلاح قانون اساسی جدید را بر مبنای تمامیت ارضی و لائیسیته سوریه به پایان برساند. سپس با برگزاری انتخابات زودرس، بشار اسد نیز محق به معرفی خود به عنوان نامزد انتخاباتی خواهد شد.
حتی یک روز قبل از انتشار چنین خبری از سوی رویترز، انگلستان و عربستان، فریادشان از طرح پیشنهادی روسیه بالا رفت. روسیه از زبان بوگدانف، اعلام کرد طرح مشخصی در کار نبوده بلکه روسیه مجموعه ای از ایده ها را با پروتاگونیست ها در میان می گذارد و امیدوار به وثوق یک راه حل مشترک است. روز پنجشنبه، ماریا زاخاروا، سخنگوی وزارت امور خارجه روسیه، کلا منکر وجود چنین سندی شد و عصبانی از اینکه چرا رویترز متن تکذیبیه را منتشر نکرده است، رو به نماینده این خبرگزاری گفت: “شما ژورنالیست نیستید”
بعد از تسخیر فرودگاه کویرس، اخبار روز های پنج شنبه و جمعه تحت تاثیرادامه پیروزی ها و استحکام مواضع ارتش سوریه و نیروهای متحد قرار داشت تا اینکه جمعه شب بزرگترین حمله تروریستی تاریخ فرانسه و مرگبارترین عملیات بعد از مادرید ۲۰۰۴ در اروپا به وقوع پیوست.
با اینکه جامعه فرانسه، کمتر از یک سال پیش حملات به دفتر شارلی ابدو را تجربه کرده و در پی آن بسیج خاصی چه در حوزه عمومی(تظاهرات میلیونی) چه قانونی(وضع چندین قانون جدید جهت تسهیل تحقیقات و پی گیری عوامل تروریستی) انجام پذیرفته بود، نوع عملیات ۱۳ نوامبر و طبیعت سازماندهی شده، کشتار انبوه و غیر هدفمند و معاونت نیروهای تعلیم دیده وآبدیده در میدان سوریه و عراق، موجب شد همه دولتمردان فرانسه از رئیس جمهور اولاند گرفته تا مانوئل والس نخست وزیر، از “جنگ” صحبت کنند و “مقابله با یک عملیات جنگی از طرف یک ارتش سازماندهی شده” را در دستور کار قرار دهند.
گذشته از شعار و واژه ها همه منتظرند ببینند، دقیقا منظور دولتمردان فرانسه از تکرار لفظ “جنگ” در تمامی بیانیه ها چیست؟ مگر فرانسه تا کنون با شرکت نیم بند خود در بمباران های هوایی سوریه در جنگ با داعش نبود؟ چه چیزی قرار است عوض شود؟
تحلیلگران فرانسوی با توجه به گسترش قلمرو داعش از زمان شروع بمباران هوایی ائتلاف تحت فرماندهی آمریکا و اقرار به ناکارآمدی عملیات نظامی بدون مشارکت نیروی زمینی با ریسک های تحمیلی، معتقدند فرانسه اکنون بر سر یک دوراهی قرار دارد: پذیرفتن ریسک ورود پیاده نظام خود به جبهه با هماهنگی نیروهای زمینی کشورهایی چون ترکیه، یا حمایت و پشتیبانی فعال از ارتش سوریه به فرماندهی بشار اسد.
از طرفی اعلان جنگ داعش در خاک فرانسه با کشته و زخمی کردن صد ها نفر و ایجاد رعب و وحشت در این کشور، فشار مضاعفی را بر روی دوش سرویس های امنیتی برای جلوگیری از عملیات احتمالی آینده می گذارد. اگر تعدادی از مدیران اسبق سرویس های جاسوسی فرانسه بعد از حمله به دفتر شارلی ابدو زمزمه می کردند که در صورت داشتن تبادلات اطلاعاتی با سرویس های سوری می توانستند اطلاعات خود را به پروفایل های آرشیوی از سرویس های سوری به اصطلاح “بچسبانند” و از وقوع چنین فاجعه ای پیشگیری کنند، امروز همه کارشناسان علنا از نقش حیاتی تبادلات اطلاعاتی در مبارزه با تروریزم سخن می گویند و نمی توانند بسادگی از ثمره همکاری با مجموعه سرویس های میدانی در این حوزه صرف نظر کنند.
شرط حداقلی چنین همکاری و بهره مندی از اطلاعات، تغییر رویکرد با رهبر کشوری است که آقای فبیوس در ابتدای تصدی بر کرسی وزارت امور خارجه، “مرده اش” را می پسندید تا جایی که حتی اعلام کند: “النصره مشغول انجام کارهای خوبی در سوریه است”
همزمان با اجلاس وین و در حالی که فرانسه هنوز از شوک حملات پاریس خارج نشده است شاید زمانش فرا رسیده که آلمان نقش فعال و مهمتری در معادلات بازی کند. آلمانی که با وجود وزنه تجاری بالا نسبت به فرانسه از وزنه سیاسی به مراتب پائین تری در فعل و انفعالات خاورمیانه برخوردار بوده است. و آلمانی که بیش از بقیه اعضای اتحادیه اروپا نگران مهاجران سوری پشت دیوار مرزهایش است. مهاجرانی که بین آنها تروریست های استتار شده نیز پنهان هستند. اظهارات اشتاینمایر وزیر خارجه آلمان و تاکید علنی ایشان بر طرح روسیه مبنی بر برگزاری انتخابات بعد از یک دوره انتقالی ۱۸ ماهه در سوریه را می توان نشانه ای از تشویق فرانسه به تغییر رویکرد در بحران سوریه تفسیر کرد.

 

 


یک دیدگاه در مورد “چگونه فرانسه به “جنگ” داعش خواهد رفت؟

  1. «برخی کشورهای منطقه اکنون با کمک به گروه‌های تکفیری از کشتار و جنایات آنها در سوریه و برخی کشورهای دیگر حمایت می‌کنند، اما در آینده نه چندان دور، این گروه‌ها بلای جان همان کشورهای حامی خواهند شد و در نهایت مجبور خواهند بود که با هزینه زیاد، آنها را از بین ببرند» امام خامنه ای
    ۱۲ خردادماه ۱۳۹۳٫

     

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا پاسخ سوال زیر را وارد کنید * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.