چرتکه ای در باب صرفه و صلاح توافق هسته ای، یادداشتی از فرزاد

0108e91b96a58d4453f1835d7e3fa82c

پیش از انجام مذاکرات لوزان از مجموع ۱۹ هزارسانتریفیوژ نصب شده در سایت نطنز حدود ۹۵۰۰ دستگاه فعال بوده است و میتوانست سالانه حدود ۳٫۵ تن اورانیوم غنی شده تولیدکند.

با توجه به مفاد تفاهم اخیر و فعال ماندن ۵۰۰۰ سانتریفیوژ برای مدت ۱۰ سال عملا طرف ایرانی سالانه از تولید ۱٫۷ تن اورانیوم غنی شده محروم شده است که با محاسبات ساده و در نظر گرفتن مبلغ قرارداد بوشهر (خرید ۲۷۰ تن اورانیوم غنی شذه به مبلغ ۵۲ میلیون دلار ) مشخص میشود  ارزش دلاری ۱٫۷ تن اورانیوم  غنی شده تقریبا ۳۰۰ هزار دلار است.

با وصف براینکه در قیمت اورانیوم غنی شده  فوق از هزینه های  استخراج و تامین اورانیوم گرفته الی خارج کردن پسماند هسته ای نیز در نظر گرفته شده باشد.(وفقط بخشی از آن میتوانست دست آورد تولید داخلی باشد)

اینها را نوشتم که بعضی از دوستان دلواپس زیادتر از حد حرص و جوش آنچه را از دست داده ایم نخورند و بدانند که هدف گذاری ها به سمتی است که اولا از زیانهای چند ده میلیارد دلاری تحریمها و منزوی شدن خارج شویم,در ثانی حق غنی سازی داشته باشیم(که قدرتها بدانند اگر سوخت هسته ای به ما نفروشند خودمان تولیدخواهیم کرد)و ثالثا مجالی داشته باشیم که با تحقیق و توسعه ,سانتریفیوژهای نسلهای بعدی را که راندمانی تا ۲۴ برابر  نسل اول دارند بسازیم و راهی قانونمند و اصولی را در عرصه هسته ای بپیمائیم.

فرنبشت

 


پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا پاسخ سوال زیر را وارد کنید * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.