فیفا، کفاشیان، بن بست دموکراتیک (۱)

farhangnews_117462-330492-1425717871

نشنیده از پرسشگر – بازداشت بی سابقه ۹ عضو بلندپایه فیفا (دو نایب رئیس) به جرم فساد و پولشویی در فاصله ۴۸ ساعت مانده به انتخابات فدراسیون جهانی فوتبال، سپ بلاتر ۷۹ ساله را با چالشی جدی روبرو کرد و از میشل پلاتینی رئیس یوفا گرفته تا دیوید کامرون نخست وزیر انگلیس خواهان استعفای رئیس به عنوان مسئول اصلی فساد در سازمان تحت مدیریتش شدند. ولی همه این هیاهو مانع از آن نشد که بلاتر برای پنجمین بار کرسی ریاست فیفا را از آن خود سازد.

سالهاست که وجود فساد در تار و پود فدراسیون جهانی فوتبال چنان نخ نما شده است که دیگر اخبار رشوه به این یا آن برای بدست آوردن میزبانی مسابقات یا دیگر امتیازات، کسی را شگفت زده نمی کند. در واقع شروع ناهنجاری ها به قبل از دوره ۱۷ ساله بلاتر بر می گردد و پیش از او هاوه لانژ برزیلی نیز در مظان اتهام قرار داشت. وقتی دادستانی آمریکا از مستنداتی صحبت می کند که به ۲۵ سال پیش بازمی گردند نشان دهنده نهادینه شدن فساد در این سازمان از دهه ها قبل است.

سوالی که پیش می آید این است: با وجود سازوکار های به اصطلاح دموکراتیکی که این سازمان در مدیریت خود از آن بهره می برد، چرا این سیکل جهنمی همچنان ادامه دارد و فیفا، از ایجاد اصلاحاتی که منجر به شفافیت، پاکسازی و پاکدستی مسئولین شود عاجز است؟ چرا گردش نخبگان در راس هرم آنچنانکه لازمه یک مجموعه دموکراتیک است آنچنان که باید در این سازمان اتفاق نمی افتد؟ ژائو هاوه لانژ ۲۴ سال بر مسند قدرت بود و بدون حمایت او، سپ بلاتر نمی توانست جانشین وی شود، چنانکه بلاتر نیز برای تعیین جانشین خود حرف اول را خواهد زد.

یکی از جذابیت های دنیای فوتبال، جنبه لابوراتوآر گونه آن به عنوان ویترین و عرصه ایست که در اشلی محدودتر می توانیم تمامی مظاهر سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی عصر خود را در آن ببینیم. سازمانی که در گذشت زمان هر چه بر درآمد و چرخه اقتصادی اش افزوده شد به همان میزان در منجلاب فساد، تبانی، جنگ قدرت و سیاست ورزی هایی که سنخیتی با فیرپلی و بازی جوانمردانه ندارد، فرو رفت. من کمک می کنم که تو رای بیاوری و بر یکی از کرسی های نایب رئیسی بنشینی به شرطی که توهم در باند من باشی، از من حمایت کنی و همه را تشویق به حمایت از ریاست من کنی. همه اینها در یک معماری دموکراتیک اتفاق می افتد و اگر اینجا و آنجا پاداش، رشوه، حق الزحمه، حق السکوت … هم رد و بدل شود، کمیته اخلاقی یا همان قوه قضائیه نیز از خودمان است و قضیه با طی مراحل رسمی “بدرستی و عادلانه” رتق و فتق می شود. محدودیت های یک نظام دموکراتیک را می توانیم به عینه در این ویترین مشاهده کنیم.

قصدم خدای نکرده، مقایسه آقای کفاشیان رئیس فدراسیون خودمان و زیر سوال بردن سجایای اخلاقی ایشان نیست ولیکن از نظر چارت سازمانی، ما با همان معضلی در چهارچوب وطنی روبرو هستیم که فیفا در ابعاد جهانی. معضلی که بدرستی صدا و فریاد وزیر ورزش را در آورده و موجب قهر ایشان از ابتدای تصدی وزارت با کفاشیان شده است. عناد و دشمنی جناب گودرزی نسبت به کارلوس کی روش بر کسی پوشیده نیست و اگر فشار افکار عمومی و رسانه ها (و نهایتا دستور بالا از هیئت دولت) نبود این مربی پرتغالی مستقیما از برزیل به خانه خود باز می گشت. جایش نیست وارد بحث عدم آشنایی وزیر با فوتبال و غیر منطقی بودن دلایل ایشان بر علیه کی روش شوم ولی این بنده خدا یک جایی حق دارد. آنجایی که به کفاشیان می گوید یا فدراسیون را با بودجه مستقل خودت و با سیاستی که صلاح می دانی بگردان و یا اگر از من طلب کمک مالی و تزریق منابع می کنی باید سیاست های وزارت را در ساختار و مدیریت فدراسیون لحاظ کنی. از نظر فیفا، فدراسیون ها یک نهاد غیر دولتی هستند و هر گونه دخالت دولت در امور مدیریتی با جریمه و محرومیت مواجه می شود. افکار عمومی، رسانه ها، برنامه نود و عادل فردوسی پور سال هاست دولتمردان و سیاستمداران را از ورود به حیطه فوتبال و تصمیم گیری های فدراسیون منع می کنند، با همه این تفاسیر در همین برنامه نود افشاگری هایی نسبت به تخلفات گل درشت و فساد در هیئت های فوتبال استان ها منجمله استان تهران و در راس آن آقای شیرازی پخش شده است. با این حال همان افراد و همان مدیران زیر چشمان پدرانه و لبخندهای ملیحانه آقای کفاشیان با سازوکار دموکراتیک دوباره انتخاب می شوند. کسانی که پرونده آنها به زیر دست وزیر ورزش رسیده است و منطقا وجود آنها را در مجموعه برنمی تابد و تنها راهش برای عبور از این بن بست دموکراتیک عدم پرداخت کمک های مالی است، غافل از اینکه با رئیس فدراسیونی طرف است که پشت چهره خندان، ساده و معصومش، سیاستمداری نهفته که چرچیل را درس می دهد!

کفاشیان یک سال تمام با اعصاب وزیر، کی روش و کل یک ملت بازی کرد، یکی به نعل زد یکی به میخ، می گفت کی روش را می خواهیم ولی پول نداریم، از محبوبیت کی روش استفاده کرد تا گودرزی را تحت فشار قرار دهد و نهایتا با فشار افکار عمومی و توئیت های ارسالی به شخص رئیس جمهور موفق شد علی رغم مخالفت وزارت ورزش، ضمانت های مالی لازم را از “حراست” بخوانید هیئت دولت بگیرد و وزیر را دور بزند. ابتدا اسدی را به عنوان تعامل و عنصر وزیر به سمت مدیر کلی قبول کرد ولیکن از وی چهره ای منفور و بی اعتبار ساخت تا جایی که حسنی خو رسما بگوید هر کس با کی روش موافق نیست استعفا بدهد برود. با این پروفایل برای آقای کفاشیان نایب رئیسی کنفدراسیون آسیا کوچک است و باید منتظر نیابت رئیسی اش در فیفا و در کنار سپ بلاتر باشیم. مقامی که خودش مدت هاست در دسترس می دانست ولی هیچکس حاضر نبود جدی بگیرد. با بازداشت مقامات فیفا، تعدادی از کرسی ها به دنبال مستاجر جدید می گردند. می گویند برای پیروزی در فوتبال، تکنیک و تاکتیک به تنهایی کافی نیست و بعضی وقت ها به شانس هم نیاز است. هر چند که باز گفته اند شانس هم تحریک کردنی است و با حمایت از بلاتر، کفاشیان روی خوب اسبی شرط بندی کرده است.

ادامه دارد …

 


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا پاسخ سوال زیر را وارد کنید * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.