فغانی از سرمایه ملی تا هزینه ملی (۱)

81375219-6057810

 

نشنیده از پرسشگر- این روزها بحث داوری در فوتبال ایران بیش از همیشه داغ شده است. حتی می شود وضعیت فعلی را بحرانی توصیف کرد. بحران به خودی خود حاوی نوعی پیچیدگی، بن بست و استیصال است. حال اگر این وضعیت دامن حوزه ای را بگیرد که مستقیما با مضامین عدل و عدالت سر و کار دارد، به حساسیت ها و پیچیدگی قضیه افزوده می شود.
بگذارید بدون تعارف بگویم: من اصلا از آقای گودرزی وزیر محترم ورزش خوشم نمی آید. یا بهتر بگویم از مدیریت و رفتار مدیریتی ایشان خوشم نمی آید. از روزی که این آقا رای اعتمادش را از مجلس گرفت جز گوشت تلخی، ایجاد تنش های بیهوده و بی دلیل و بحرانزایی از کسی که مسئولیتش باید آرام کردن فضا و ایجاد بستر مناسب برای پیشرفت باشد ندیدم.
نمی خواهم یک یک موارد را نام ببرم و دوستداران ورزش به ویژه فوتبال با اهم آنها منجمله دعواها با فدراسیون و کی روش آشناهستند. اما نوع مدیرتی ایشان در قایله تبریز در آخرین هفته لیگ پانزدهم نوبر بود. وقتی از همان ابتدا انگشت اتهام را روی فغانی داور مسابقه نشانه گرفت و کمیته “حقیاب” منصوبش نیز با اطاعت از اوامر، حکم رسمی آنرا امضا کرد. اولا در آن بازی فغانی خطایی محرز و اثبات شده نداشت. دوما کجای دنیا داور را مقصر اصلی آشوب در یک ورزشگاه معرفی می کنند؟
گودرزی نمی داند که راه مبارزه با فساد، داد و فریاد نیست و چه بسا نقل مجلس کردن “تبانی” در هر محفل می تواند آثار زیانباری به همراه داشته باشد. در فوتبال اگر از تبانی صحبت کنید و آنرا ثابت نکنید جو مساعدتری برای مفسدین ایجاد می کنید چون آنها می توانند از مصونیت حاصل از بی اعتمادی به فریاد “گرگ، گرگ” بهره مند شوند.
با شروع فصل جدید، کمیته داوران باید هوشیاری ویژه ای به خرج می داد و مراقب می بود فضای مسموم بازی آخر فصل به لیگ شانزدهم سرایت نکند. این کمیته می بایستی به همه ارکان فوتبال از جمله مدیران، مربیان و بازیکنان هشدار می داد که با شدت عمل نسبت به اتهامات برخورد خواهد کرد و اجازه نمی داد جامعه داوری دچار استرس منفی شود.
بی جهت نیست که فیفا مربیان را از انتقاد به داوری منع می کند. چون بصورت دومینو این اعتراضات می توانند غیرقابل کنترل شده فضای سنگینی را در اطراف بازی ها ایجاد کنند و اثرات مخربی بر روی عملکرد داوران بگذارند.
متاسفانه در همان هفته اول تهمت و افترا از طرف یکی از آینده دارترین و بااخلاق ترین مربیان لیگ یعنی یحیی گل محمدی بعد از شکست ذوب آهن در انزلی کلید خورد. گل محمدی پنالتی و بلندی چمن زمین را حاصل تبانی آنهایی اعلام کرد که نمی خواهند او در این فوتبال حضور داشته باشد! “اگر مشکلتان من هستم بگویید تا استعفا بدهم بروم”
ذوب آهن بازی دوم را هم در حالی می بازد که بازاشتباهات داوری بی تاثیر نبود و حالا تبدیل شده است به یک مظلوم و قربانی. در بازی سوم مقابل استقلال اما همه سوت ها به سود ذوب آهن دمیده می شوند و اینجاست که استقلالی ها دلیل این سوت ها را به حساب تاثیر پذیری کمیته داوران و یا “توصیه” های این کمیته به داور بگذارند. از آنطرف هم پرسپولیسی ها که بعد از ۳ هفته بدون برد به قعر جدول سقوط کرده بودند تصمیمات داوری را دلیل اصلی ناکامی ها دانسته، سوار این موج می شوند. حالا همه به این نتیجه رسیده اند که اگر اعتراض و داد و فریاد کنند برایشان روی داوری بازی بعد تاثیر مثبت خواهد داشت. مدیریت پرسپولیس و آقای طاهری پا را از این هم فراتر می گذارند و طی بیانیه ای رسمی با اعتراض به داوری ها از واژه “تبانی” استفاده می کنند. با این وجود عکس العمل مناسب و قاطعی را از طرف کمیته داوران شاهد نیستیم.
در این بین خنده دار، برانکو است که در عمرش به داور اعتراص نکرده بود ولی در پاسخ خبرنگاری در کنفرانس مطبوعاتی بعد از بازی سوم می پرسد: یعنی شما می گویید از این به بعد من هم باید مثل بقیه به داوری اعتراض کنم؟ و برای نخستین بار در بازی چهارم پرسپولیس عکاسان صحنه هایی از برانکو ثبت می کنند که در عمر مربی گریش بی سابقه بود.
و در این جو و فضاست که به هفته چهارم و بازی پرسپولیس-ذوب آهن می رسیم. روزی که باید جامعه فوتبال و داوری ایران، بازگشت برجسته ترین داور الیت ایران، قاضی فینال جام ملت های آسیا و نامزد نمایندگی آسیا برای جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه را به لیگ خلیج فارس جشن می گرفت.
ادامه دارد

 


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا پاسخ سوال زیر را وارد کنید * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.