بازخوانی انحراف مسیر اردوغان و ترکیه

M_K_Bhadrakumar2-2
ترجمه از پرسشگر- ۳ سال و خرده ای پیش سفیر سابق هند در استانبول که روزهای بازنشستگی اش را با نوشتن تحلیل های سیاسی در وبلاگش سپری می کند، مقاله ای نوشته بود با عنوان “ترکیه روزهای خوش را به خطر می اندازد” که همان روزها به فارسی ترجمه کردم. با توجه به مسیری که اردوغان و ترکیه در این مدت طی کرده اند، بازخوانی این یادداشت خالی از لطف نیست:
ام کا بهادرا کومارM K Bhadrakumar یک دیپلمات قدیمی هندی است که امروز در وبلاگ خود به تحلیل مسائل سیاسی می پردازد. وی که سالیان زیادی سفیر هند در استانبول بوده است در بین روزنامه نگاران به تحلیلگر خردمند شهرت دارد. کومار هم اکنون در استانبول ساکن است. با هم متنی که در وبلاگش نوشته است را بخوانیم:
می دانستم تجدید دیدار با رفقای استانبولیم بعد از یک وقفه ۳ ساله لذت بخش خواهد بود. نشستن در تراس کافه مورد علاقه ام روبروی بسفر، دیدن کشتی ها، مزمزه کردن آرام “راکی” و رها کردن افکار در عین گپ زدن از سیاست، خدا، زندگی … تنها زمانی که به اینجا در این شهر دلپذیر می آیید می فهمید چرا ترک ها اصرار دارند بگویند استانبول مرکز دنیاست. ولی اینبار احساس می کنم آنها دچار اشتباه محاسباتی شده اند.
من هیچوقت در ترکیه تا این حد، آبادانی ندیده ام. ترک ها به این سطح بالای زندگی رسیده اند. اقتصاد در سلامتی کامل است. مدیریت رجب طیب اردوغان به ترکیه ثباتی داد که این کشور دهه ها از آن محروم بود و حالا دیگر نبوغ ترک در حال شکوفایی است.
جامعه مدنی، آنچنان که شایسته یک دموکراسی واقعی است حاکم است. اردوغان نام خودش را بر لوح سیاست و تاریخ ترکیه زرکوب کرده است. اینجا دوگانگی اندیشه وجود ندارد.
حتی دوستان فعال لائیک من که چشم دیدن اسلامیزم را ندارند علی رغم میل باطنیشان به دست آوردهای آقای اردوغان صحه می گذارند. ۳ سال پیش اگر کوچکترین تحسینی از اردوغان می کردم با اخم آنها مواجه می شدم.
ولی ترکیه به طرز وحشتناکی سیاست خارجیش را پیش می برد. آنچیزی که کنجکاوی برانگیز است عدم توافق ملی بر سر سیاست خارجی اردوغان است. با این حال این شخصیت سیاسی که یک دموکرات به تمام معنی است، در این عرصه سهل انگارانه پیش می تازد.
روشنفکرانی که با آنها ملاقات کردم از بازگشت ترکیه به میراث عثمانی و آلوده شدن بی جهت در خاورمیانه مسلمان به تنگ آمده اند.
دیروز یک بحث جنجالی در مجلس ترکیه درباره سیاست اردوغان در سوریه در گرفته بود. به من گفتند که نه تنها کمالیست ها بلکه ملی گراهای افراطی و حتی حزب کرد، دخالت ترکیه در سوریه را موجب تحریک و واکنش های غیر قابل کنترل می دانند. ولی احمد داود اوغلو بالای تریبون رفت و با صدایی بلند چیزی شبیه به این گفت: “ترکیه رهبری خاورمیانه جدید را به عهده دارد”.
آیا بار اولی بود چنین لاف زدنی را می شنیدم؟ بله من عادت کرده بودم از این حرف ها در مجالس کوکتل آنکارا زمان جنگ تراژیک بوسنی بشنوم. رویای ترکیه مالکیت و رهبری بالکان جدید بود. ببینید چه سرانجامی داشت. برخلاف انتظار، بالکان و اروپای مرکزی به حیاط خلوت ترکیه تبدیل نشدند. حتی در اردوی آمریکا نیز قرار نگرفتند. اگر اخبار روزنامه ها را باور کنیم، آنها احتمالا به زیر چتر چین می روند. نه ۶ تا نه ۱۰ تا بلکه روئسای ۱۶ دولت در ورشو دور هم جمع شدند. دور از بالکان و اروپای مرکزی برای میزبانی ون جیابائو نخست وزیر چین. بله همان “اروپایی های جدید” که قرار بود در سفینه آمریکا باشند.
آیا ترکیه رد پای آمریکا را دنبال نمی کند و وارد باتلاق دیگری که فرشتگان، از گام گذاشتن در آن برحذر می دارند نمی شوند، گام گذاشتن روی خطی مملو از دسیسه؟
من برای این کشور و مردم باهوشش متاسفم. وقتی که همه چیز به این خوبی پیش می رفت، آقای اردوغان راهش را گم کرد.
ترکیه به یک دهه صلح نیاز دارد تا رشد فعلیش را ادامه دهد و به یک کشور ثروتمند تبدیل شود. اردوغان می تواند برنامه جاه طلبانه اش را در زمینه دموکراتیزاسیون و اصلاحات کامل کند. به جای آن بی جهت به دنبال دردسر است و دست آوردهایش را در خطر هرج ومرج می گذارد.
این تکبرهیچ خوشبختی برایش به ارمغان نخواهد آورد. آقای اردوغان، مواظب باشید: چینی ها از راه می رسند! نه تنها بالکان بلکه خاورمیانه جدید هم از آن آنها خواهد بود مگر اینکه دسیسه ها را خوب درک کرده باشید.
 


4 دیدگاه در مورد “بازخوانی انحراف مسیر اردوغان و ترکیه

  1. می گم طرف دیونه اس می گی نه این یه آستیگمات ساده اس!
    نمی دونم اخبار امنیتی این روزای ترکیه رو پیگیری می کنی یا نه.خیلی اوضاع قارشمیش شده.ممکنه که یه خورده خودش هم در بدترشدن و شل اومدن نیروهای امنیتی ترکیه دست داشته بابت تحریک ملی گرا ها و رای آوردن در انتخابات که البته اگر اینطور هم باشه باز هم نشونه دیونگیشه.

     
  2. واریور جان از قرار معلوم پاسخ مرا در این مقوله نخواندی:
    “فکر می کنم کمتر بیماری به اندازه آستیگمات سیاسی برای شخص اول یک مملکت مهلک باشد چون خیر و شر یک ملت را برعکس می بیند!”
    از شما چه پنهان من از آقای اردوغان بیشتر نگران آینده ترکیه هستم چون پس لرزه های یک ترکیه ناامن می تواند مسبب ایجاد وضعیت خطرناکی در مرزهای غربی کشور ما باشد.

     
  3. شما شناختتان از کردها بیش از من است.اما در شرایطی که حکومت در ایران سرپا باشد نمی توانند از آن جنس مشکلی که برای سوریه ایجاد کردند برای ما هم ایجاد کنند چون اگرچه هزینه داشته باشد اما سرکوب می شوند مگر اینکه زمانی حکومت مرکزی خودش از درون دچار مشکل شود.آنوقت قضیه فرق می کند.

     
  4. کردها را به اندازه ای می شناسم که سرنوشت محتومشان را وجه المعامله قرار گرفتن درطول تاریخ توصیف کنم. اسرائیل با استراتژی کائو مترصد است آنها را به سلاح های سنگین مجهز کند. اسرائیل چون می داند بزرگترین خطر امنیتی اش موشک هایی است که در لبنان و غزه به سمتش نشانه رفته اند، دهه هاست به دنبال ایجاد وضعیتی مشابه در جوار ایران می گردد. امثال بارزانی هم گوش به فرمان تل آویو هستند. امنیت ایران و ترکیه بنوعی با هم گره زده شده است و اصلا به نفع ایران نیست وضعیت ترکیه به سمت وخامت برود. این درست که این خطر در ابعاد سوریه نخواهد بود ولی به هر شکل از دست رفتن ثبات در این منطقه هزینه های زیادی منجمله اقتصادی برای ایران خواهد داشت. همین الان راه ترانزیت کالاهای ما با ترکیه دچار تهدیدات جدی شده است. هر چند اعتقاد دارم وضعیت فعلی بیشتر فضاسازی و زائیده قهر مقام های ترک با ایران است و قبلا هم مسبوق به سابقه بوده است که به محض بروز اختلافات دیپلماتیک ، ترکها برای عبور و مرور کامیون های ما مشکل ایجاد کنند.

     

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا پاسخ سوال زیر را وارد کنید * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.